Jak powstaje miecz Munenori (część 1)

Kiedy rozmawiam z klientami o ewentualnych modyfikacjach mieczy, często pytają mnie, co właściwie przy tych mieczach robię. Oczywiście nie potrafią sobie wyobrazić, jakich modyfikacji wymaga każda część miecza, jeżeli chcą na przykład wymienić tsubę (gardę) na inną. Nie tylko trzeba dopasować tsubę do danego nakago (trzpienia głowni). Każda tsuba ma również inną grubość, dlatego trzeba odpowiednio zmienić długość tsuki (rękojeści), wykonać nowe tsukamaki (oplot rękojeści) i wymienić skórę pod oplotem.

W serii 4 artykułów będę stopniowo pokazywał, jak może wyglądać taka kompleksowa przebudowa miecza, starając się również przedstawić ewentualne problemy, które mogą się podczas niej pojawić. Wszystkie miecze sprzedawane pod marką „Munenori” otrzymuję w najbardziej podstawowym wykonaniu, a następnie je modyfikuję, często zmieniając wszystko z wyjątkiem głowni, podobnie jak będzie w przypadku tego miecza. Wierzę, że dla większości osób zainteresowanych replikami mieczy samurajskich będzie to ciekawa lektura, a dla niektórych odważniejszych, którzy postanowią zmodyfikować własny miecz, również inspiracja na przyszłość. Chciałbym także, aby artykuły te były przydatne dla innych sprzedawców, a tym samym ostatecznie również dla ich klientów, ponieważ oczywiście obserwuję konkurencję i nie mogę nie zauważyć, że w większości przypadków nadal są to jedynie pośrednicy sprzedający miecze w takim stanie, w jakim kupili je od producenta lub dystrybutora. Osobny rozdział stanowią sprzedawcy, którzy fizycznie nie mają towaru w magazynie. Towar trafia wówczas bezpośrednio od producenta do klienta, a sprzedawcy w rzeczywistości nawet sami go nie widzą (drop shipping). Zrozumiałe jest, że niektóre wady ujawniają się dopiero po pewnym czasie użytkowania miecza, ale jeżeli kupicie miecz z wadą, którą sprzedawca musiał zauważyć, taką jak luz w rękojeści, poruszająca się tsuba lub niedopasowana saya, stanowi to dużą skazę na wyglądzie często bardzo drogiego przedmiotu. Co więcej, ze względu na prostotę naprawy i stosunkowo niewielkie jej koszty, z mojego punktu widzenia jest to wada zupełnie niepotrzebna. Niestety dążenie do utrzymania cen na jak najniższym poziomie w porównaniu z konkurencją oraz łatwy zarobek często wygrywają z zadowoleniem klienta.

Kiedy zdecydowałem się napisać ten artykuł, wiedziałem, że nie może dotyczyć byle jakiego miecza, dlatego wybrałem do niego najlepszą głownię, a właściwie miecz w podstawowym wykonaniu, jaki miałem w magazynie. Jest to soshu gitae z tamahagane, jakie zastosowano na przykład w Munenori Tamahagane Katanie Jin i Jang. Zachowywałem tę głownię na coś naprawdę wyjątkowego, ponieważ została wykonana dokładnie tak, jak sobie wyobrażałem. Jest ogólnie bardzo masywna i ma hiraniku. Powinna to więc być naprawdę skuteczna broń, najlepiej dla osoby o silniejszych ramionach, aby była w stanie dobrze nią władać.

Na początek zamieszczam poniżej fotografie i listę części, abyście mogli sobie wyobrazić, z czym właściwie będę pracował. Lepiej jednak nie próbujcie wyobrażać sobie, jak miecz będzie wyglądał na końcu, ponieważ prawdopodobnie będzie wyglądał zupełnie inaczej. Większość przebudowywanych przeze mnie mieczy to unikaty ze względu na zastosowane materiały i okucia. Używam na przykład rogów zwierząt, kawałków stabilizowanego drewna, ciekawych kamieni lub unikatowych okuć, które są sprzedawane wyłącznie w ograniczonych ilościach. W ten sposób powstają, jak sądzę, interesujące unikaty. Podczas ich wykonywania muszę jednak zachowywać naprawdę dużą ostrożność, ponieważ często mam danego materiału tylko na jeden miecz. Oczywiście niejednokrotnie zdarzyło mi się, że miecz ostatecznie wyglądał zupełnie inaczej, ponieważ podczas jego wykonywania po prostu zniszczyłem materiał i musiałem zastosować inny. Niestety każdy materiał zachowuje się inaczej i nie wszystkie materiały można skutecznie ze sobą łączyć, a tym bardziej jednocześnie obrabiać. Ponadto, kiedy pracujecie z nimi po raz pierwszy, nigdy nie przebiega to zgodnie z wyobrażeniami. Ze wszystkimi wymienionymi materiałami pracowałem jednak już wcześniej, dlatego mam nadzieję, że nie będę musiał wprowadzać żadnych większych zmian. Części na liście są uporządkowane według fotografii i ich rozmieszczenia na nich, od góry do dołu i od lewej do prawej.

Lista użytych części:

• Mosiężna tsuba w kształcie mokko (garda)
• Podwójne habaki (pierścień między tsubą a ostrzem - mosiądz, miedź)
• Mosiężne menuki (ozdoby na rękojeści)
• Mosiężne seppy (podkładki pod tsubą - pozłacane)
• Mosiężne shitodome (ozdoby na kurigacie)
• Jaspis
• Saya z drewna dębowego, z plastikowym koiguchi (pochwa z plastikowym pierścieniem przy wylocie)
• Stabilizowana brzoza w ciemnobrązowej żywicy
• Skóra węża morskiego
• Okrągły rzemień ze skóry bydlęcej (grubość 3 mm)
• Płaski rzemień ze skóry cielęcej (szerokość 10 mm)
• Tsuka z pierwotnego miecza
• Nagasa z pierwotnego miecza (głownia)

Przed rozpoczęciem montażu poszczególnych części konieczne będzie wykonanie kilku wstępnych modyfikacji, a na końcu kilku modyfikacji wykończeniowych. Wszystko musi zostać odpowiednio dopasowane. Poza głownią są to części produkowane seryjnie, które, jeżeli pozostawię je w obecnym stanie, wprawdzie dopasuję do siebie, ale będą albo zbyt luźne, albo zbyt ciasne, co z czasem objawi się powstawaniem luzów lub pękaniem materiałów. Jak sami widzicie na przykładzie nakago, chińscy kowale potrafią stworzyć niezwykłą, przekuwaną warstwowo głownię z siedmiu kawałków stali, a następnie przekazać ją komuś, kto zniszczy ją, wycinając nakago szlifierką kątową. Wstępnych i końcowych modyfikacji będzie więc kilka. Dlatego pozwolę sobie poświęcić im cały następny artykuł.

2. część - Dopasowanie poszczególnych części

3. część - Tsuka

4. część - Saya