Munenori Tamahagane Wakizashi Tančó - miecz samurajski

Co dzieje się z mieczem, zanim trafi do sprzedaży?

Stojak na miecz nie jest częścią oferty.

Nagasa (wraz z habaki): 50,8 cm

Tsuka: 29,7 cm

Motokasane: 8 mm

Sakikasane: 5 mm

Motohaba: 3,2 cm

Sakihaba: 2,4 cm

Kissaki: 3,6 cm (szlifowane oddzielnie)

Sori: 1,4 cm

Materiał Nagasa: Tamahagane

Punkt wyważenia: 9 cm od Tsuby

Gitae: Soshu

Materiał Tsuki: Same i lakierowany jedwab

Sageo: jedwab

Tsuba: mosiądz

Fuchi:mosiądz

Kashira: mosiądz

Saya: dąb

Seppy: mosiądz

Kojiri: mosiądz

Kurigata: mosiądz

Masa: 919 g

Akcesoria: Origami (certyfikat autentyczności), brokatowy pokrowiec na miecz (patrz fotografie)

Tameshigiri: tatami, zielony bambus, materiały alternatywne

Najbardziej znanym gatunkiem żurawia (Tsuru) jest bez wątpienia żuraw mandżurski, w Japonii nazywany Tančó. Jest narodowym symbolem Japonii, a także symbolem szczęścia, wierności i długowieczności. Tak jak Tančó jest najbardziej znanym gatunkiem żurawia w Japonii, tak Tsuru No Ongaeshi jest najbardziej znaną opowieścią o tym szlachetnym ptaku.

Opowieść mówi o biednym rolniku, który znajduje w lesie żurawia zranionego przez myśliwych. Zabiera go do domu i opiekuje się nim, dopóki żuraw nie jest w stanie wrócić do lasu. Tego dnia, kiedy odlatuje, wieczorem ktoś puka do drzwi rolnika. Gdy mężczyzna otwiera, widzi przepiękną młodą dziewczynę, która twierdzi, że chce zostać jego żoną. Mężczyzna jest wprawdzie oczarowany jej urodą, ale mówi dziewczynie, że nie może jej poślubić, ponieważ nie byłby w stanie utrzymać ich obojga. Dziewczyna jednak nie przychodzi z pustymi rękami. Przynosi ze sobą również niewyczerpany worek ryżu, z którego nigdy nie ubywa ani jedno ziarenko.

Mężczyzna przyjmuje ją więc w swoim domu i przynajmniej jeśli chodzi o jedzenie, nie cierpią żadnego niedostatku. Dziewczyna wkrótce postanawia także pracować, aby nie żyli dalej w biedzie. Zamyka się w swoim pokoju i prosi mężczyznę, aby nie wchodził, dopóki sama nie wyjdzie, gdy skończy pracę.

Po długich siedmiu dniach w końcu wychodzi ze swojego pokoju, cała wychudzona, trzymając w rękach przepiękną szatę. Mówi mężczyźnie, aby sprzedał ją na targu. Mężczyzna idzie więc na targ i sprzedaje szatę za dużą sumę pieniędzy. Po jego powrocie kobieta ponownie zamyka się w pokoju i pracuje nad kolejną szatą na sprzedaż. Powtarza się to kilka razy, aż pewnego dnia ciekawość bierze nad mężczyzną górę i wchodzi do pokoju, gdzie widzi uratowanego przez siebie żurawia, który z własnych piór tka piękną szatę.

W tej chwili żuraw wyjaśnia mężczyźnie, że chciał odwdzięczyć mu się za uratowanie życia, lecz ponieważ mężczyzna złamał daną mu obietnicę, nie może już dłużej pozostać w jego domu. Następnie wylatuje przez okno swojego pokoju, pozostawiając na podłodze ostatnią piękną szatę, którą dla nich wykonał. Rolnik widzi go wtedy po raz ostatni, podobnie jak swoją żonę.

Do rdzenia tego miecza użyto stali o najniższej zawartości węgla. Grzbiet i ostrze tworzy stal o wysokiej zawartości węgla (ok. 1%). Po bokach dodano stal o średniej zawartości węgla (ok. 0,5%), a następnie na zewnętrzne boki ponownie zastosowano stal o wysokiej zawartości węgla.

Tamahagane została wytopiona w chińskim Longquan (nazywanym miastem magicznych mieczy), gdzie najlepsze chińskie miecze są produkowane już od ponad 2500 lat.

Poszczególne rodzaje stali są wizualnie dobrze rozpoznawalne. Stal zastosowana w poszczególnych częściach głowni została najpierw wielokrotnie przekuta i złożona w celu uzyskania równomiernego rozłożenia zawartych pierwiastków, usunięcia zanieczyszczeń powstałych podczas jej wytapiania oraz oczywiście zwiększenia wytrzymałości głowni. Hada jest tutaj przeważnie w stylu Mu Ji (niemal niewidoczna).

Nagasa: Głownia w konstrukcji shinogi-zukuri została wykuta z tamahagane w konstrukcji Soshu gitae. Dzięki temu głownia jest wystarczająco twarda, a jednocześnie elastyczna i odporna na złamanie. Pod pewnymi kątami wyraźnie widoczne jest przejście między poszczególnymi rodzajami stali. Hada na większości głowni jest w stylu Mu Ji, czyli niemal niewidoczna gołym okiem.

Hamon w stylu Togari powstał w procesie tradycyjnego hartowania. Głownia jest ogólnie bardzo masywna, również dzięki hiraniku oraz brakowi bo-hi. Kissaki jest kute i szlifowane oddzielnie, czego dowodzi również wyraźne yokote, oddzielające je od reszty głowni. Na nakago wygrawerowano kanji oznaczające „Munenori” oraz mei.

Saya: Pochwa miecza została wykonana z drewna dębowego, a następnie pokryta czarnym, błyszczącym lakierem. Koiguchi zostało wzmocnione, aby zapobiec pęknięciu saya. Kurigata jest masywnym mosiężnym odlewem z przedstawieniem liści i pędów winorośli. Przez mosiężne shitodome przeprowadzono czarne sageo z prawdziwego jedwabiu w stylu Nakafuji, wykonane w Japonii i zawiązane w klasycznym stylu. Kurigata jest ponownie wykonana z litego mosiądzu, z przedstawieniem dwóch nakładających się złotych piór. Na saya umieszczono również Kaerizuno, zabezpieczające przed przypadkowym wysunięciem pochwy zza pasa obi.

Tsuba: Mosiężna garda w kształcie mokko przedstawia żurawia unoszącego się nad kwitnącymi trawami. Dwuczęściowy pierścień habaki został wykonany z połączenia mosiądzu i niklu, a następnie wypolerowany, podobnie jak mosiężne seppy zabezpieczające tsubę na nakago przed przemieszczaniem się.

Tsuka: Drewniana rękojeść została z obu stron pokryta lakierowaną na czarno skórą płaszczki i opleciona przy użyciu czarnego jabaraito z japońskiego jedwabiu. Tsukamaki zostało następnie polakierowane w celu zwiększenia jego wytrzymałości i trwałości. Fuchi i kashira są mosiężnymi odlewami wykonanymi w tym samym stylu co tsuba, z motywem żurawi. Menuki, umieszczone po bokach tsuki pod jej oplotem, są również wykonane z mosiądzu, w srebrnym kolorze i w kształcie nakładających się piór.