Munenori Tamahagane Katana Tančó - miecz samurajski

Co dzieje się z mieczem, zanim trafi do sprzedaży?

Stojak na miecz nie jest częścią oferty.

Nagasa (wraz z habaki): 73,5 cm

Tsuka: 31,3 cm

Motokasane: 8,1 mm

Sakikasane: 5,6 mm

Motohaba: 3,2 cm

Sakihaba: 2,3 cm

Kissaki: 3,4 cm (szlifowane oddzielnie)

Sori: 2,1 cm

Materiał Nagasa: Tamahagane

Punkt wyważenia: 14,25 cm od Tsuby

Gitae: Soshu

Materiał Tsuki: Same i lakierowany jedwab

Sageo: jedwab

Tsuba: mosiądz

Fuchi:mosiądz

Kashira: mosiądz

Saya: dąb

Seppy: mosiądz

Kojiri: mosiądz

Kurigata: mosiądz

Masa: 1260 g

Akcesoria: Origami (certyfikat autentyczności), brokatowy pokrowiec na miecz (patrz fotografie)

Tameshigiri: tatami, zielony bambus, materiały alternatywne

Najbardziej znanym gatunkiem żurawia (Tsuru) jest bez wątpienia żuraw mandżurski, nazywany w Japonii Tančó. Jest narodowym symbolem Japonii, a także symbolem szczęścia, wierności i długowieczności. Tak samo jak Tančó jest najbardziej znanym gatunkiem żurawia w Japonii, tak Tsuru No Ongaeshi jest najbardziej znaną opowieścią o tym szlachetnym ptaku.

Opowieść mówi o biednym rolniku, który znajduje w lesie żurawia zranionego przez myśliwych. Zabiera go do domu i opiekuje się nim, dopóki żuraw nie jest w stanie wrócić do lasu. Tego dnia, gdy odlatuje, wieczorem ktoś puka do drzwi rolnika. Kiedy mężczyzna otwiera, widzi przepiękną, młodą dziewczynę, która twierdzi, że chce zostać jego żoną. Mężczyzna jest wprawdzie urzeczony jej pięknem, ale mówi dziewczynie, że nie może jej poślubić, ponieważ nie byłby w stanie utrzymać ich obojga. Dziewczyna jednak nie przychodzi z pustymi rękami. Przynosi ze sobą bezdenny worek ryżu, z którego nigdy nie ubywa ani jedno ziarnko.

Mężczyzna przyjmuje ją więc w swoim domu i przynajmniej jeśli chodzi o jedzenie, nie cierpią żadnego niedostatku. Dziewczyna wkrótce postanawia również pracować, aby nie żyli dłużej w biedzie. Zamyka się w swoim pokoju i prosi mężczyznę, aby nie wchodził, dopóki sama nie wyjdzie, gdy skończy pracę.

Po długich siedmiu dniach w końcu wychodzi ze swojego pokoju, cała wychudzona, a w rękach niesie przepiękne szaty. Mówi mężczyźnie, aby sprzedał je na targu. Mężczyzna idzie więc na targ i sprzedaje szaty za dużą sumę pieniędzy. Po jego powrocie kobieta ponownie zamyka się w pokoju i pracuje nad kolejnymi szatami na sprzedaż. Powtarza się to kilka razy, aż pewnego dnia ciekawość zwycięża i mężczyzna wchodzi do pokoju, gdzie widzi uratowanego przez siebie żurawia, który z własnych piór tworzy piękne szaty.

W tej chwili żuraw wyjaśnia mężczyźnie, że chciał mu się odwdzięczyć za uratowanie życia, ale ponieważ ten złamał jego prośbę, nie może już dłużej pozostać w jego domu. Następnie wylatuje przez okno swojego pokoju, pozostawiając na podłodze ostatnie piękne szaty, które dla nich wykonał. Rolnik widzi go wtedy po raz ostatni, podobnie jak swoją żonę.

Na rdzeń tego miecza użyto stali o najniższej zawartości węgla. Grzbiet i ostrze tworzy stal o wysokiej zawartości węgla (ok. 1%). Po bokach dodano stal o średniej zawartości węgla (ok. 0,5%), a następnie na zewnętrznych bokach ponownie zastosowano stal o wysokiej zawartości węgla.

Tamahagane została wytopiona w chińskim Longquan (nazywanym miastem magicznych mieczy), gdzie najlepsze chińskie miecze są wytwarzane już od ponad 2500 lat.

Poszczególne rodzaje stali są na pierwszy rzut oka dobrze rozpoznawalne. Stal użyta do poszczególnych części głowni została najpierw wielokrotnie przekuta i złożona w celu uzyskania równomiernego rozmieszczenia zawartych pierwiastków, usunięcia zanieczyszczeń powstałych podczas jej wytapiania oraz, oczywiście, zwiększenia ciągliwości głowni. Hada jest tutaj przeważnie drobna i widoczna tylko w niektórych miejscach, pod określonym kątem i przy odpowiednim oświetleniu. A więc raczej w stylu Mu Ji (niewidoczna).

Nagasa: Głownia w stylu shinogi-zukuri została wykuta w Soshu gitae z tamahagane. Dzięki temu głownia jest dostatecznie twarda, a jednocześnie elastyczna i odporna na złamanie. Pod określonym kątem przejścia pomiędzy poszczególnymi rodzajami stali są dobrze widoczne. Hada na większości głowni jest w stylu Mu Ji, a więc niemal niewidoczna gołym okiem.

Hamon w stylu Togari powstał w procesie tradycyjnego hartowania. Głownia jest ogólnie bardzo masywna również dzięki hiraniku oraz brakowi bo-hi. Kissaki jest kute i szlifowane oddzielnie, czego dowodem jest również wyraźne yokote, oddzielające je od pozostałej części głowni. Na nakago wygrawerowano kanji oznaczające "Munenori" oraz mei.

Saya: Pochwa miecza została wykonana z drewna dębowego, a następnie pokryta czarnym, błyszczącym lakierem. Koiguchi zostało wzmocnione, aby zapobiec pęknięciu saya. Kurigata jest masywnym, mosiężnym odlewem z przedstawieniem listków i pędów winorośli. Czarne sageo z prawdziwego jedwabiu w stylu Nakafuji, wykonane w Japonii, zostało zawiązane w klasycznym stylu. Kurigata jest ponownie wykonana z litego mosiądzu, z przedstawieniem dwóch nakładających się złotych piór. Na saya umieszczono również Kaerizuno, zapobiegające przypadkowemu wysunięciu pochwy zza pasa obi.

Tsuba: Mosiężna garda w kształcie mokko przedstawia żurawia unoszącego się nad kwitnącymi trawami. Dwuczęściowy pierścień habaki został wykonany z połączenia mosiądzu i niklu, a następnie wypolerowany, podobnie jak mosiężne seppy zabezpieczające tsubę na nakago przed przemieszczaniem się.

Tsuka: Drewniana rękojeść została z obu stron pokryta czarną, lakierowaną skórą płaszczki i opleciona przy użyciu czarnego jabaraito z japońskiego jedwabiu. Tsukamaki zostało na końcu polakierowane w celu zwiększenia jego wytrzymałości i trwałości. Fuchi i kashira są mosiężnymi odlewami wykonanymi w takim samym stylu jak tsuba, z motywem żurawi. Menuki, umieszczone po bokach tsuki pod jej oplotem, są również wykonane z mosiądzu, w srebrnym kolorze i w kształcie nakładających się piór.