Munenori Katana Kiyohime - miecz samurajski

Co dzieje się z mieczem, zanim trafi do sprzedaży?

Stojak na miecz nie jest częścią oferty.

Nagasa (wraz z habaki): 72,8 cm

Tsuka: 30,7 cm

Gitae: Maru

Motokasane: 7,9 mm

Sakikasane: 5,7 mm

Motohaba: 3,2 cm

Sakihaba: 2,3 cm

Kissaki: 3,1 cm (szlifowane oddzielnie)

Sori: 1,9 cm

Materiał Nagasy: Stal o wysokiej zawartości węgla T10/58-62 HRC

Punkt wyważenia: 13,5 cm od Tsuby

Materiał Tsuki: Same i lakierowana skóra bydlęca

Sageo: wiskoza

Tsuba: mosiądz

Fuchi: mosiądz

Kashira: mosiądz

Habaki: mosiądz

Seppy: miedź

Menuki: mosiądz

Masa: 1254 g

Akcesoria: Origami (certyfikat autentyczności), brokatowy pokrowiec na miecz (patrz fotografie)

Tameshigiri: tatami, zielony bambus, materiały alternatywne

Kiyohime była zamożną wdową po zarządcy wioski Shoji. Jej rodzina udzielała schronienia mnichom podróżującym do pobliskiej świątyni praktyk ascetycznych. Pewnego dnia przechodził tamtędy również mnich Anchin, który był bardzo przystojny, podobnie jak Kiyohime, i oboje się w sobie zakochali. Mnich jednak wkrótce uświadomił sobie swój błąd oraz niezgodność takiego okazywania uczuć z powołaniem zakonnym i postanowił kontynuować drogę do klasztoru. Urażona i rozgniewana Kiyohime ruszyła za nim. Mnich próbował uciec przed nią łodzią przez rzekę, ale Kiyohime wskoczyła za nim do wody i próbowała go dogonić, co jej się nie udawało. Jej gniew był jednak tak silny, a pragnienie zemsty tak wielkie, że w pewnej chwili przemieniła się w smoka o wężowym ciele i zaczęła powoli doganiać mnicha. Mnich wyskoczył z łodzi na brzeg i rzucił się do ucieczki. Całkowicie wyczerpany dotarł do klasztoru, gdzie poprosił o schronienie, a mnisi ukryli go pod ogromnym dzwonem. Gdy smok dotarł do świątyni, początkowo nie mógł odnaleźć mnicha, ale krążąc wokół dzwonu, wyczuł jego zapach. Swoim wężowym ciałem nie mógł odtoczyć wielkiego dzwonu, dlatego ze swojej paszczy wypuścił płomienie. Te w końcu roztopiły dzwon, a Anchin spłonął żywcem.

Nagasa: Głownia ze stali T10 została wykuta w konstrukcji shinogi-zukuri i gitae maru, bez bo-hi. Na całej długości głowni biegnie piękny, wyraźny hamon w stylu hitacura. Kissaki zostało wyszlifowane oddzielnie, z wyraźnym yokote. Na nakago wygrawerowano znaki oznaczające "Munenori" oraz mei.

Saya: Pochwa jest drewniana i wyposażona w kouiguchi, kojiri oraz kurigatę z rogu bydlęcego. Drewniana część została polakierowana na czarno, a następnie pokryta kilkoma warstwami błyszczącego, przezroczystego lakieru. Na saya zawiązano brązowe sageo z wiskozy, w stylu Kakucho, sprowadzone z Japonii

Tsuba: Owalna garda jest odlana z mosiądzu w stylu sukashi, ze szczegółowym przedstawieniem wozu ciągniętego przez konia z jeźdźcem na grzbiecie. Nad wozem krąży ogromny smok. Wybrane elementy są podkreślone złoceniem i srebrzeniem. Seppy są wykonane z miedzi, a habaki z mosiądzu.

Tsuka: Rękojeść jest po bokach pokryta skórą płaszczki w bardzo jasnym, mahoniowym (pomarańczowym) kolorze i opleciona cienkimi skórzanymi rzemieniami, które również zabejcowano na kolor drewna mahoniowego. Cały tsukamaki został następnie kilkakrotnie polakierowany, aby zapewnić wysoką odporność podczas praktycznego używania miecza. Mosiężne menuki w kształcie smoków, w kolorze srebra, zdobią każdą ze stron tsuki. Fuchi i Kashira są ponownie wykonane z pozłacanego i posrebrzanego mosiądzu, z przedstawieniem mężczyzny siedzącego w wozie oraz jeźdźca na koniu.